กลอนสรตะ Rak Phai
เอากิ่ง เป็นบ้าน พานพหู
เอากานพลู เป็นห้วย ละหาน
เอา
เอาเส้นใย ดอกจาน เป็นพวง
มาตริตรึง ถึงขนบ นบน้อม
มาห่วงให้ แห่ห้อม ถนอมหลวง
ทำถือต้น จนทรวงอ่อน ยอนยวง
วนาหน่วง ท่าพินิจ วิจิตรทรง
ใช้ดวงตรา นำมา ถลาถลึง
ริมตลิ่ง สะพังซึ่ง สิ่งน่าสรง
สนานสระ ประจุจู่ รู้พระองค์
วาจาจง แล้วดิ่งลง พระอาคม
พระปิฎกธรรม MBU.๒๔/๕๑๓.
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น